Jason glimlacht en legt zijn linkerhand dichter bij Henri terwijl hij zegt: " Ze is mooi, hè… Het is het symbool van onze band met Lorie."
Lorie: " Onze band van verbondenheid"
Henri: "Ik denk dat ik het zie… maar ik wil het uit jouw mond horen…"
Lorie: "We zijn al 5 jaar samen en sinds een jaar hebben we een speldynamiek ingevoerd die gebaseerd is op dominantieverhoudingen. Het is onze manier om voor de ander te zorgen en ons echt te richten op een begrip van gemeenschappelijk plezier…"
Henri drinkt letterlijk haar woorden in en knikt als om het begin van een driehoeksspel in te luiden.
Lorie laat zich niet smeken en antwoordt door op de schouder van Jason te tikken die onmiddellijk op zijn knieën gaat.
Als een reflex doet Henri hetzelfde… Een wals met drie was dus begonnen; gechorografeerd door Lorie.
Ze trekt de bandana van haar nek om de ogen van Henri te blinddoeken; hij laat zich bedwelmen door de betoverende geur van Lorie en slaakt een kreun van overgave, van loslaten.
Jason geniet ondertussen van het schouwspel en reikt zijn tas aan Lorie.
Ze pakt het aan, neemt de tijd om zorgvuldig te zoeken en de hulpstukken van haar verlangen te selecteren. Ze grijpt een paar handboeien, en kiest vervolgens voor een zweep.
Ze laat Jason niet los met haar woedende blik, zij genieten van een intiem moment terwijl Henri zich overgeeft aan nieuwe gewaarwordingen die versterkt worden door de beddekkende bandana.
Met haar zweep wijst ze de handboeien in de richting van Henri. Jason begrijpt de instructies en voert ze uit door zorgvuldig toestemming te vragen aan Henri, die hem zijn polsen toesteekt…
Het gevoel van het koude staal geeft Henri een gevoel van wellust, hij had nog nooit gewaarwordingen van die orde bereikt. Hij had zich nog nooit zo overgegeven.
Jason gaat achter hem staan en begint een langzame massage van zijn nek, Lorie pakt zijn geboeid handen vast om hem apollinische tikjes met de zweep te geven.
Lorie : " Vanaf nu gaan we werken met het stoplichtcode. Groen: je wilt doorgaan, Oranje: je nadert je grens, maar je wilt doorgaan, Rood: je wilt een pauze nemen, of stoppen en eventueel veranderen we van activiteit"
Jason: "En als je kers zegt, stoppen we onmiddellijk met wat we aan het doen zijn en zorgen we op een andere manier voor jou
In een fluistering mompelt Henri: "groen"
Jason, nog steeds op zijn knieën, beweegt zich achter Lorie, tilt haar jurk op, bijt in haar witte kanten slipje totdat het naar haar enkels glijdt en begint dan haar anus te kussen… Geleidelijk voegt hij zijn tong toe en laat die zich uiten in deze spleet van genot.
Lorie wil meer… en nodigt Henri uit om geleidelijk dichter bij haar clitoris te komen.
Henri brandt van een ongekend verlangen, al zijn zintuigen zijn wakker, hij ontdekt alles en biedt zijn tong aan Lorie. Zijn hele wezen is aan haar gewijd.
Lorie roept het uit van plezier…
Henri's geest dwaalt even af… Daar is de conclusie van zijn boek. Hij wist dat hij iets moest beleven met Jason en Lorie, alles wordt duidelijk…
Dan fluistert hij "kers".
Jason verwijdert de blinddoek die zijn ogen bedekt, Lorie laat zich in een kalmerende kreun op zijn hoogte zakken om de handboeien van zijn polsen te verwijderen; daarna omhullen ze hem beiden met hun warme en vochtige lichamen.
Hij voelt zich gekoesterd, gekalmeerd en oneindig dankbaar voor dit moment van delen dat een betoverend veld van mogelijkheden heeft geopend voor hem en zijn toekomstige lezers.
Illustraties door Merle Veau-Cahon @grandechaussette 💜
Léa ☁️
Al 10 jaar jongleer ik met woorden over uiteenlopende onderwerpen, en onlangs heb ik me gericht op seksuologie na een opleiding bij Mathilde Magnien. Gefascineerd door relationele mechanismen, praten we hier op een ongeremde, inclusieve en (een beetje) grappige manier.
