Jason glimlacht en legt zijn linkerhand dichter bij Henri terwijl hij zegt: “ Mooi hè… Het is het symbool van onze band met Lorie.”
Lorie: “ Onze band van verbondenheid”
Henri: “Ik denk dat ik het begrijp… maar ik wil het uit jouw mond horen…”
Lorie: “We hebben al 5 jaar een relatie en sinds een jaar hebben we een speldynamiek geïntroduceerd die draait om dominantieverhoudingen. Het is onze manier om voor elkaar te zorgen en ons echt te richten op een gevoel van wederzijds plezier…”
Henri hangt letterlijk aan haar lippen en knikt alsof hij de aanzet geeft tot een spel met z'n drieën.
Lorie laat zich niet twee keer bidden en reageert door op de schouder van Jason te tikken, die onmiddellijk op zijn knieën gaat zitten.
Uit reflex doet Henri hetzelfde… Een wals voor drie was zojuist begonnen; gechoreografeerd door Lorie.
Ze doet de bandana om haar hals af om Henri te blinddoeken; hij laat zich bedwelmen door Lorie's betoverende geur en slaakt een zucht van overgave, van loslaten.
Jason geniet op zijn beurt van het schouwspel en reikt zijn tas aan Lorie aan.
Ze pakt hem, neemt de tijd om erin te rommelen en kiest vakkundig de accessoires die haar verlangen dienen. Ze pakt een paar handboeien en laat haar oog vervolgens vallen op een zweep.
Ze wendt haar vurige blik niet af van Jason, ze genieten van een intiem moment samen terwijl Henri zich overgeeft aan nieuwe sensaties die worden versterkt door de blinddoek van de bandana.
Met haar zweep wijst ze met de handboeien naar Henri. Jason begrijpt de instructies en voert ze uit, terwijl hij netjes toestemming vraagt aan Henri, die hem zijn polsen toereikt…
Het gevoel van het koude staal bezorgt Henri een sensatie van wellust; nog nooit had hij dergelijke gewaarwordingen ervaren. Nog nooit had hij zich zo blootgegeven.
Jason gaat achter hem staan en begint langzaam zijn nek te masseren, terwijl Lorie zijn geboeide handen vastpakt om hem met de zweep zachte, ritmische tikjes te geven.
Lorie : “ Vanaf nu werken we met het stoplichtsysteem. Groen: je wilt doorgaan, Oranje: je nadert je grens, maar wilt doorgaan, Rood: je wilt pauzeren of stoppen, en eventueel veranderen we van handeling”
Jason: “En als je kers zegt, stoppen we direct met waar we mee bezig zijn en zorgen we op een andere manier voor je”
In een ademtocht fluistert Henri: “groen”
Jason, nog steeds op zijn knieën, verplaatst zich achter Lorie, tilt haar jurk op, knabbelt aan haar witte kanten slipje totdat hij het over haar enkels laat zakken en begint dan haar anus te kussen… Geleidelijk voegt hij zijn tong toe en laat deze vrijuit bewegen in deze spleet van genot.
Lorie wil meer… en nodigt Henri uit om geleidelijk dichter bij haar clitoris te komen.
Henri brandt van een ongekend verlangen, al zijn zintuigen staan op scherp, hij ontdekt alles en biedt zijn tong aan Lorie aan. Zijn hele wezen is aan haar gewijd.
Lorie slaakt een kreet van genot…
Henri's gedachten dwalen even af… Dit is het dan, het slot van zijn boek. Hij wist dat er iets te beleven viel met Jason en Lorie, alles valt op zijn plek…
Dan mompelt hij “kers”.
Jason verwijdert de blinddoek die zijn ogen bedekt, Lorie zakt met een zucht van verlichting naar zijn hoogte om de handboeien van zijn polsen te halen; vervolgens omhullen beiden hem tussen hun warme en klamme lichamen.
Hij voelt zich gekoesterd, gerustgesteld en oneindig dankbaar voor dit gedeelde moment dat zowel voor hem als voor zijn toekomstige lezers een betoverende wereld aan mogelijkheden heeft geopend.
Illustraties door Merle Veau-Cahon @grandechaussette 💜
Léa ☁️
Als woordkunstenaar die al 10 jaar over uiteenlopende onderwerpen schrijft, heb ik me onlangs gericht op seksuologie na een opleiding bij Mathilde Magnien. Gefascineerd door relatiemechanismen gaan we hier op een ongecompliceerde, inclusieve en (een tikkeltje) grappige manier kletsen.
