Ruikt u die bedwelmende geur van het onweer dat loom dichterbij komt?
Het is alsof de elementen het einde van de zomerse lichtzinnigheid extra kracht willen bijzetten… denkt Henri op de terugweg van het strand.
De stem van Oxmo Puccino klinkt door de lucht, terwijl de opstekende zeewind zoutresten op zijn huid achterlaat.
Door de druk om zijn manuscript vóór het nieuwe schooljaar bij zijn uitgever in te leveren, was hij het kersenfeest vergeten: een belangrijk evenement in Malmousque, het dorpje in Bouches-du-Rhône waar hij geboren is.
Het zou verstandig zijn om te doen alsof hij die muziek waar hij zo van houdt niet had gehoord… Het is 31 augustus en hij heeft nog twee dagen om de erotische roman in te leveren waar hij al twee jaar aan werkt…
Tegelijkertijd verschijnen de gezichten van Lorie en Jason, die hij twee dagen eerder ontmoette, weer voor zijn geestesoog.
Lorie en Jason zijn een charismatisch stel uit Berlijn dat vakantie komt vieren in zijn geboortedorp.
‘Ze zullen vast op het kersenfeest zijn; morgen vertrekken ze weer,’ denkt hij.
De paar berichtjes die ze uitwisselden na hun uitbundige dans op de versleten dansvloer van L’Archimède om twee uur ’s nachts, laten Henri achter met een heerlijk verlangen naar ‘nog een keer, misschien zelfs meer…’
Lories volle lippen kussen hartstochtelijk Jasons wachtende mond, terwijl ze hem doordringend aankijkt. Henri speelt het tafereel opnieuw af… Het was een uitnodiging om zich bij hen te voegen, maakte ze hem later in een bericht duidelijk.
Hij durfde niet, en nu laat het hem niet los… De aardbeiengeur van haar lipgloss, de twinkeling in haar ogen wanneer ze hem aankijkt, de sensualiteit die hun verstrengelde lichamen uitstralen en de nauwelijks verhulde uitnodiging die ze hem deden…
Die aanhoudende gedachte brengt hem naar zijn huisje zonder dat hij het merkt. Hij springt onder de douche en trekt zijn lila linnen overhemd aan, dat zijn door een zomer in de Zuid-Franse zon gebruinde borst blootlaat. Daarna neemt hij dezelfde weg, ditmaal naar het kersenfeest.
"Yo, ik kom eraan, zijn jullie er al?" -
Henri 19.38 uur
"Hoi, we zijn er over 20 min, waar spreken we af?"
Lorie 19.39 uur
"Kraam met gekaramelliseerde appels bij de schommelattractie"
Henri 19.40 uur
"Tot zo <3"
Lorie 19.40 uur
20.00 uur. Ze zien hem tegen een lantaarnpaal bij de kraam met gekaramelliseerde appels leunen, geconcentreerd terwijl hij een sigaret rolt. Als ze dichterbij komen, fluistert Jason Lorie in haar oor dat Henri een magnetische aantrekkingskracht heeft en dat Jason zich sterk tot hem aangetrokken voelt. Lorie vertelt op haar beurt wat hij met haar doet.
Henri steekt de sigaret in zijn mond, kijkt op en omhelst ter begroeting eerst Jason en dan Lorie…
Bijna instinctief lopen ze met z’n drieën naar de schommelattractie, achter het bekende spookhuis, wat verder van de drukte.
Dan valt Henri de ring op die Jason om zijn linker middelvinger draagt. De zilveren ring, versierd met een band, is prachtig en lijkt een verhaal te vertellen...
WIL JE WETEN HOE HET VERDERGAAT?
Illustraties door Merle Veau-Cahon @grandechaussette 💜
Léa ☁️
Ik speel al tien jaar met woorden over uiteenlopende onderwerpen. Na een opleiding bij Mathilde Magnien ben ik me onlangs op seksuologie gaan richten. Ik ben gefascineerd door hoe relaties werken. Hier gaan we er open, inclusief en ook (een beetje) grappig over kletsen.
Léa ☁️
Ik speel al 10 jaar met woorden over uiteenlopende onderwerpen. Na een opleiding bij Mathilde Magnien ben ik me onlangs meer op seksualiteit gaan richten. Relaties en hoe ze werken fascineren me. Hier gaan we er open, inclusief en ook (een beetje) grappig over kletsen.
