Ruikt u die bedwelmende geur van het onweer dat langzaam nadert?
Het is alsof de elementen de intensiteit van het einde van de zomerse frivoliteiten willen benadrukken… denkt Henri op de terugweg van het strand.
De stem van Oxmo Puccino stijgt op in de lucht in hetzelfde ritme als de zeenevels die zoutresiduen beginnen achter te laten op zijn huid.
De verplichting om zijn manuscript vóór het nieuwe seizoen in te leveren bij zijn uitgeverij had hem het kersfeest doen vergeten, een belangrijk evenement in Malmousque, dat kleine dorpje in de Bouches-du-Rhône waar hij geboren is.
Het zou verstandig zijn om te doen alsof hij die muziek die hij zo graag hoort niet heeft gehoord… het is 31 augustus, hij heeft nog twee dagen om die erotische roman in te leveren die hij al twee jaar met zich meedraagt…
En tegelijkertijd komen de gezichten van Lorie en Jason, die hij twee dagen eerder had ontmoet, weer bij hem op.
Lorie en Jason zijn een charismatisch Berlijns koppel dat op vakantie is gekomen in zijn geboorteplaats.
"Ze zullen er zeker bij zijn op het kersfeest, ze vertrekken morgen" denkt hij.
De paar berichten die ze uitwisselden na hun wilde dans op de versleten dansvloer van L'Archimède om 2 uur 's nachts laten Henri achter met een sappige smaak van "ik wil meer, misschien zelfs nog meer…"
De volle lippen van Lorie die hartstochtelijk de wachtende mond van Jason kussen terwijl ze haar doordringende blik in de zijne laat zakken. Henri speelt de scène opnieuw af… Het was een uitnodiging om bij hen te komen, ze heeft hem dat daarna duidelijk in een bericht laten weten.
Hij heeft het niet gedurfd, en het obsideert hem… De aardbeiengeur van haar gloss, haar oog dat rimpelt als het hem aankijkt, de sensualiteit die uitstraalt van hun lichamen bij elkaar en de nauwelijks verhulde uitnodiging die ze hem hebben gegeven…
Die kwellende gedachte heeft hem naar zijn hutje geleid zonder dat hij het zelf merkte. Hij springt onder de douche, trekt dat linnen lila overhemd aan dat een torso onthult die goudbruin is geworden door een zomer onder de zon van Zuid-Frankrijk, en neemt dezelfde weg om deze keer naar het kersfeest te gaan.
"Yo ik kom eraan zijn jullie er al?" -
Henri 19u38
"Hallo, we zijn er over 20 min, waar spreken we af?"
Lorie 19u39
"Suikerspin-kraam bij de schommelcarrousel"
Henri 19u40
"A tte <3"
Lorie 19u40
20u. Ze zien hem geleund tegen een lantaarnpaal naast de suikerspin-kraam, hij draait een sigaret, geconcentreerd. Terwijl ze op hem afstappen, fluistert Jason Lorie in het oor dat hij Henri magnetisch vindt, dat hij zich erg tot hem aangetrokken voelt. Lorie doet er nog een schepje bovenop over het effect dat hij op haar heeft.
Henri stopt de sigaret in zijn mond, heft zijn hoofd op en omhelst Jason, dan Lorie om hen te begroeten…
Vrij instinctief begeven ze zich met z'n drieën naar de schommelcarrousel, achter het beruchte spookhuis, een beetje apart van de menigte.
Henri merkt dan de ring op die Jason aan zijn linker middelvinger draagt. Zeer esthetisch, in zilver versierd met een band, hij lijkt een verhaal te vertellen...
WIL JE WETEN HOE HET VERDER GAAT?
Illustraties door Merle Veau-Cahon @grandechaussette 💜
Léa ☁️
Al 10 jaar jongleer ik met woorden over uiteenlopende onderwerpen, en onlangs heb ik me gericht op seksologie na een opleiding bij Mathilde Magnien. Gefascineerd door relationele mechanismen, gaan we hier op een ongeremde, inclusieve en (een beetje) grappige manier kletsen.
